Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳу сажда қила туриб, зино, ўғрилик, куфр келтириш ва бошқа гуноҳи кабиралардан паноҳ сўрардилар. Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудек буюк зотнинг ўта тақводор ва парҳезкор эканларини биладиганлар бу ҳолатдан ажабланиб, ул зотга: «Шу гуноҳларни қилиб қўяман деб ўйлайсизми?» дейишди. Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳу: «Модомики иблис тирик экан, ўзимга ишонмайман. Қалбларни бурувчи Зот хоҳлаган томонга бура олади», дедилар.
«Солиҳлар гулшани»
