“Тартиб ўрнатилгандан кейинги ҳар қандай бузғунчилик ва вайронкорликни, унинг катта ё кичиклигидан қатъий назар, Aллоҳ харом қилди” (Имом Қуртубий).
Диннинг асли нажот ва енгилликдир. Дин инсонга доимо саодат берган, зеро Яратганнинг Ўзи буюк каломида шундай марҳамат қилган:
«Сизларни (шу дин учун) У танлади ва динда сизларга бирор ҳараж (қийинчилик) қилмади» (Ҳаж сураси, 78-оят).
Бизларга шундай буюк бахтни, яъни дини мубинимизни енгил ва нажот қилиб Яратганнинг Ўзи инъом қилсаю, афсуски бугунги кунда ижтимоий тармоқлардаги баъзи «дин ҳимоячилари» ёшларимиз онгини заҳарлаб, гўё дин улар тасаввур қилгандек «ҳижрат» ва «жиҳод»сиз бўлмаслигини айтиб, сохта даъволар қилишмоқда. Бу каби тор фикрловчиларнинг «даъволари» албатта қайсидир шахсга ўзининг салбий таъсирини ўтказади. Натижада у шахс динни оғир деб билиб диндан воз кечади ёки «фикрловчилар» каби адашади. Бу каби «фикрлаш», яъни мутаассиблик инсониятга ҳеч қачон манфаат бермайди.
Ҳадиси шарифда Пайғамбаримиз (с.а.в.) шундай марҳамат қиладилар: «Aлбатта, дин енгилдир. Ким динга қаттиқлик қилса, албатта, (дин) уни енгади. Бас тўғри бўлинглар ва яқин бўлинглар…» (Бухорий ривояти).
Ислом дини инсонларни ҳамжиҳатликка ва бағрикенгликка чақиради. Сўзимизни Яратганнинг Ўзи қувватлаб шундай марҳамат қилади: «Бирор жонни ўлдирмаган ёки ерда (бузғунчилик ва қароқчилик каби) фасод ишларни қилмаган инсонни ўлдирган одам худди ҳамма одамларни ўлдирган кабидир. Унга ҳаёт бахш этган (ўлимдан қутқариб қолган) одам эса, барча одамларни тирилтирган кабидир» (Моида сураси, 32-оят).
Бахтиёржон AКБАРОВ,
Фарғона тумани «Мулла Мирзажон» масжиди имом-хатиби
