Бу ҳаётда кўпчилик инсонлар қайсидир тарафи билан ҳамиша ён-атрофдагилардан олдинда юришни ёки ҳеч бўлмаса шу яхши яшаётган инсонлар қатори яшашга интилади.
Меҳнат қиламиз, оила тебратамиз, фарзанд тарбия қиламиз ва ҳоказо ишларимиз кўп. Лекин шу ишларни бажариш баробарида шахслараро муносабатлар ичра қийинчиликларга, кўнгил хираликларга, гоҳида эса жуда аянчли ҳис-туйғулар пайдо бўлишига сабаб бўлади, яъни раҳбаримиздан ёки ходимдан ёки эр-хотин бир-биридан қайнона-келин дўсту биродарлар, ҳаттоки фарзанд ва ота-она ўртасида қийин муносабатлар юзага келиб қолади.
Аслида мусулмон кишининг бу дунёга келишидан мақсад Аллоҳга қуллик қилишдир. Аллоҳ каломида: «Мен инсонлар ва жинларни ўзимга ибодат қилиш учун яратдим» деган.
Аллоҳ бизга ато этган ҳар бир неъматлардан роҳатланишни билсак, шу неъматни Аллоҳ тарафидан келганини ҳис қилиб, бандалигимизни биз Аллоҳнинг ердаги халифаси эканлигимизни унутмасак бас, ҳамма ишимиз осон битади.
Бунинг учун неъматни ҳис қилиш керак. Шукрни шарти ҳам бўлиб, улар:
1) неъматни тил билан айтиб эътироф этмоқ;
2) қалбимизда ҳамд айтиб ҳис қилмоқ;
3) солиҳ амаллар билан шукрини адо этмоқ.
Масалан:
– жисмимизнинг мукаммаллиги катта бахт, бу тана учун шукр қилиб яхши ишларни бажармоқ;
– ота-оналаримиз билан ўтирганимизда уларнинг борлиги учун шукр қилиб изларига термулиб, меҳрларидан яйрамоқ;
– эр-хотин учраштирган Роббисига ҳамд айтиб, бир-бирининг айбига кўзини юмиб роҳатланиб яшамоқ, дўстларимиз ичида уларга кўзгу бўлиб ҳаққини адо этмоқ;
– ишхонада сидқидилдан меҳнат қилмоқ ва ҳоказо…
Биз ўзимиз бу вазиятларни қийинлаштириб жамиятда фитна ёки кўнгилсизликлар кўпайишига гоҳида сабабчи бўлиб қоляпмиз.
Аслида, биродар-биродаридан уч кундан ортиқ аразлашиши мумкин эмас, мусулмон-мусулмонга кўзгудир, эрни рози қилиш аёл учун жаннат калитидир, ота-она хизматини қилмоқ Роббимиз ҳукмидир.
Келинг, бугундан бошлаб, соғ-саломат Рамазонга етмоқ ва Аллоҳнинг розилигини олиб чиқмоқ учун мусобақалашамиз.
Ким билан аразлашган бўлсак, Расулуллоҳ (с.а.в.) ҳадисларига мувофиқ «Биринчи бўлиб салом берганни гуноҳи ўчирилади» деганларини дастур қилиб ярашиб олайлик.
Фарзандларимизга қаттиқ гапириб, қарғаб турган бўлсак, истиғфор айтиб, улар ҳақига хайрли дуолар қилайлик, ахир қайтарилмайдиган дуолардан бири ота-онанинг фарзанди ҳақига қилган дуоси бўлиб, улар билан ҳузурланишни ўйлайлик.
Ишхонамизда кўнгилхиралик бор бўлса, бошлиққа итоат қилиб, бу касбимиз ҳам, ҳамкасбимиз Аллоҳнинг неъмати эканлигини ҳис этиб, каломи шарифдаги «Ўз ишбошларингизга итоатли бўлинглар» деганини кўзда тутиб, ҳар бир дўст Аллоҳнинг инояти эканлигини билиб қадрлашимиз лозим ва бундан масрур бўлишимиз, биродарларимиз ҳаққига хайрли дуолар қилишимиз лозим.
Қўлимиздаги ҳар бир неъмат, олам ичра борлигимиз улуғ бир неъмат, кимгадир кераклигимиз неъмат, агар шуларни ҳис қилиб қадрласак, ҳар бир неъматни ҳаққини адо қилиб солиҳ амалларни кўпайтирсак, жаннат сари мусобақалашган бўламиз, кўп зикр қилган, кўп шукр қилган, кўп яхши ишлар қилганлар албатта, ўзиб кетгувсидир. Бунинг учун ҳамма нарсани чуқурлаштирмай, ҳаммамиз Аллоҳнинг ердаги халифаси эканлигимизни, руҳимиз Аллоҳнинг бир қисми эканлигини ҳис қилиб, ўзимизни унутмасак бўлди.
Гулрухон ОХУНЖОН ҚИЗИ,
Данғара тумани бош отинойиси
