Асрлар ўтибдики, турли тоифа ва кучлар томонидан Ислом ва мусулмонлар шаънига турли бўҳтонлар ёғдирилган. Ана шундай тоифалар бугун ҳам “яшаётгани” афсуски, ҳақиқат. Улар ҳам ўз аждодларига “содиқ” қолган ҳолда Ислом ва мусулмонларни бузғунчи, урушқоқ дея кўрсатмоқчи бўлишмоқда. Бу иддаолар аслида ҳақиқатми?
Муқаддас динимиз Ислом – тинчлик дини! У бугун айтилаётган гап эмас. Бу ҳақда кўп ва хўп айтилган. Ислом айни “салом” (тинчлик) сўзидан олинган бўлиб, ҳатто Аллоҳ таолонинг бир исми ҳам السلام (айб, нуқсондан саломат зот)дир. Уламоларнинг таъкидлашича, бу тинчликка манба ва масдардир.
Мусулмонлар бир-бири билан мулоқотга киришаркан, мулоқотни “Ассалому алайкум” билан бошлашга одатланган. Бу эса “сизга тинчлик, омонлик тилайман” деганидир. Яна бир жиҳат: Ислом аҳли ибодати, хусусан, намозини ҳам “Ассалому алайкум ва роҳматуллоҳ” – “сизга тинчлик, омонлик ва Аллоҳнинг раҳматини бўлсин!” сўзи билан тугатади. Ислом аҳли ибодатини ҳам ана шундай тилак, дуо билан якунлаши оддий бир ҳол дейиш мумкинми?
Муқаддас Қуръони карим “салом” (тинчлик) кечасида нозил бўлган:
سلام هى حتى مطلع الفجر
“Қуръон нозил бўлган қадр кечаси тонг отгунича тинчлик кечасидир” (Қадр сураси, 5 оят).
Аллоҳ таоло ҳам “салом” ҳовлисига даъват этади.
و اللّه يدعو الى دار السلام
“Аллоҳ салом ҳовлисига чақиради”.
Тинчликнинг асосий омили якдилликдир. Аллоҳ ўз каломида айтади: “Эй инсонлар! Сизларни бир жондан (Одамдан) яратган ва ундан жуфтини (Ҳаввони) вужудга келтирган ҳамда у икковидан кўп эркак ва аёлларни тарқатган Парвардигорингиздан қўрқингиз!” (Нисо сураси, 1 оят).
Тинчликнинг сабабларидан яна бири ақида ва мазҳабда бир бўлишлик! Аллоҳ таоло:
انما المؤمنون اخوة
“Мўминлар шубҳасиз оға-инидирлар” (Ҳужурот сураси, 10 оят).
Имом Бухорий Нуъмон ибн Баширдан ривоят қиладилар. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам шундай деганлар: “Мўминларнинг мисоли бир жасад кабидир. Бир аъзоси оғриса, бошқа аъзолари ҳам унга бирлашади”.
Шайх Саъдий айтадилар:
Баний Одам аъзои якдигаранд,
Ки офаринаш зи як жавҳаранд.
Як узвиро бадард оварад рузигор,
Дигар узвхоро намонад карор.
Яъни, инсон аъзолардан бирлашган бир жасад каби бўлиб, яратилиши битта жавҳардан (Одам ва Ҳавводан)дир. Бир аъзога дард келса, бошқа аъзоларда қарор қолмайди.
Ҳаж – Исломнинг беш устунидан бири. Ҳаж ибодати тинчликни тараннум этишда гўё амалий машғулотдир. Қандай қилиб дейсизми? Ўйлаб кўринг, Ҳажни ният қилиб, эҳром боғлаган киши ўзига ҳам, ўзгага ҳам ҳатто ҳайвон ва дов-дарахтларга ҳам зиён етказиши мумкин эмас. Аллоҳ таоло бу ҳақда:
فمن فرض فيهن الحج فلا رفث و لا فسوق و لا جدال فى الجح
“Бас, ким ҳаж ойларида (ўзига) ҳажни фарз қилса (ҳаж қилишни ният қилса), ҳаж давомида (жуфтига) яқинлашмайди, гуноҳ ишлар, жанжал-суронлар қилмасин” (Бақара сураси, 197 оят), деган.
Имом Муслимдан келтирилган ҳадисда لا ضرر و لا ضرار فى الاسلام яъни, “Исломда зарар бериш ҳам, зарар кўриш йўқ”, дейилган.
Ҳа айтганча, Қуръони каримда “тинчлик” сўзи 140 марта зикр қилинган экан. Энди ўзингиз айтинчи, Исломни бузғунчи дин, мусулмонни эса фасодчи дейиш тўғрими? Ёки Ислом ва мусулмондан қўрқиш, уни террорчи дейиш мумкинми?
Сўз сўнгида бир гап: бугун гўё ўзини диндор, дин хизматчиси, Ислом ҳимоячиси кўрсатиб, мусулмонлар, хусусан, мусулмон ёшларни бошини айлантираётганлар: Аллоҳдан қўрқинг! Ислом фақат урушдан ёки жангдан иборатгина эмас. Агар сиз бугун динга фойда келтирмоқчи бўлсангиз чиройли сўз ва гўзал хулқ ила даъват қилинг ва бунда аввало ўзингиз ибрат бўлинг!
Мусулмон акам, укам, биродарим! Ана шундай Исломни фақат урушдан иборат, динга хизмат шу йўл билангина бўлади, дейдиганлардан огоҳ бўлинг! Ундай кимсалар сизга дўст бўлганлар эмас. Шундай экан, уларнинг қармоғига илиниб қолманг!
Неъмадали ҚУРБОНОВ,
Риштон тумани “Оқмозор” масжиди имом-хатиби
