Тинчлик – буюк неъмат

Муборак Ислом дини  ўз номи билан тинчлик динидир.Муқаддас ва буюк динимизнинг асосий таълимотларидан бири инсонларни тинчликка чақириш, кишиларни меҳр- мурувватли, меҳр оқибатли бўлишга, миллати, динидан қатъий назар, бир-бирларига  иззат-ҳурмат кўрсатишга чорлайди. Биз мусулмонларнинг муқаддас китобимиз Қурьонда: «Эй,имон келтирганлар. Ёппасига итоатга киришигиз ва шайтоннинг изидан эргашмангиз!» (Бақара,208 оят.), деб марҳамат қилинди. Ушбу оятда барча инсонлар бирлашган ҳолда тинчлик йўлини тутишлари лозимлиги уқтирилади. Тинчлик-бу ислом динининг шиоридир. Шунинг учун ҳам барча мусулмонлар ўзаро муомалаларини доимо бир-бирларига тинчлик тилаш, яьни саломлашиш билан бошлайдилар.

Пайғамбар (с.а.в.) ҳадисларининг бирида: «Қайси бирингиз тонгда уйқудан уйғонганида оиласи тинч, тану-жони соғ ва уйида бир кунлик егулиги бўлса, билсинки, унда дунёдаги барча неъматлар мужассам экан», – деб марҳамат қилганлар (Термизий ривояти). Демак инсонга икки хил моддий ва маьнавий неъматлар Аллоҳ таоло томонидан берилган. Моддий неъматларни ҳамма билади, маънавий неъматларга: иймон, ислом, ақл ва тинчлик каби кўзга кўринмайдиган, бироқ моддий неъматларга қараганда қадрлироқ бўлган нарсалар мисол бўла олади. Кўпинча инсонлар неъматнинг қадрига у қўлдан кетгандан кейингина етадилар. Соғликнинг қадри беморликда, бойликнинг қадри фақирлик етганда, тинчликнинг қадри эса нотинчлик вақтида билинади. Буюк неьмат бўлмиш тинчлик ва хотиржамлик қарор топган юртда тараққиёт ва ривожланиш бўлади. Дунёда ҳаётнинг бир маромда давом этиши, Аллоҳнинг буюрган ишларини мукаммал адо этиш учун тинчлик ва осойишталик лозим. Бугунги кунда айрим юртлардаги нотинчликлар оқибатида кўпгина бегуноҳ одамлар азият чекмоқдалар. Маълумки, жорий йилда Қозоғистон республикасида бўлиб ӯтган тартибсизликлар ӯша юртда яшаб келаётган инсонларга кӯп нохушликларга сабаб бўлди.

Бунинг оқибатида кӯпгина бегуноҳ инсонлар қурбон бўлиб, фарзандлар отасиз, аёллар эрсиз, болалар онасиз қолди. Ислом дини асл моҳияти ила инсон учун тинчлик ва омонлик динидир. Абу Хурайрадан ривоят қилинган ҳадисда Расулуллоҳ (с.а.в): «Қайси бир мусулмон киши иккинчи бир мусулмон биродарига тиғ кўтарса, то ўша тиғни қайтариб ўрнига қўймагунча  Аллоҳнинг фаришталари унга лаънат айтиб турурлар»-дейилган. (Муслим ривояти). Яна бир ҳадисда: «Мўмин кишини ҳақорат қилиш гуноҳ, у билан жанг қилиш эса куфрдир»,-деб марҳамат қилинган. Демак ҳақиқий мусулмон ноҳақ бошқаларга тили ва қўли билан озор бермасагина ҳақиқий мўмин бўлар экан. «Жанжал бўлган жойдан қирқ кунлик барака учади»- деб бежизга айтилмаган. Юртимиздаги ҳар бир фуқаро тинчликдек азиз неъматни кўз қорачиғидай асраши лозим. Буюк Роббимиз жонажон юртимизга тинчлик, халқимизга фаровонликни ато айласин!