Менга Саид ибн Мусайяб отасидан, отаси Абдуллоҳ ибн Саломдан ривоят қиладилар. У киши масжидга кириб: “Эй Мусайяб! Албатта, масжидга эрта ва кеч доим келиб жамоат билан ибодатни адо қилувчилар – масжид устунларидан бир устунга айланиб қолган кабидир . Вақтики, улардан бири жамоатга келмай қолса, масжиддаги малоикалар “Фалончига нима бўлди, жамоатга келмай қолди?” дейдилар. Агар у бирор касаллик сабабидан жамоатга келмай қолган бўлса бориб кўриб қўядилар. Борди-ю бир дунё ҳожати билан овора бўлиб келмай қолган бўлса, ёрдамлашиб келадилар”, дедилар.
Бошқа хадисларда масжидда малоикалар мўминлар билан бирга жамоат намози ва жумъа намозига ҳозир бўлишлари зикр қилинган.
Бугун бизнинг ватанимизда ҳам мўмин-мусулмонлар намоз ва жумъани бирор узр ила жамоат билан адо қила олмаслигимиз, бизни тушкунликка туширмаслиги керак. Зеро, юқоридаги ҳадисга биноан, фаришталар бизнинг ўрнимизга масжидларда намоз ва жумъани ўз жамоалари билан адо этиб қўядилар, дея умид қиламиз. Яна шуни ҳам таъкидлаш лозимки, аввалдан жума ва жамоатга ихлосу муҳаббат ила қатнаб юрганларга уйларида туриб адо этган намозлари учун ҳам меҳрибон Роббимиз улкан ажру савоблар ато қилади, дея умид қиламиз!
Юнусхон МАМАРАСУЛОВ,
Марғилон шаҳар “Саид Жалолхонтўра” масжиди имом-хатиби
