Кунларнинг бирида ҳазрати Али розияллоҳу анҳу бозорга кириб кетаётиб бир аъробийга: “Отимга қараб тургин” деб кириб кетдилар ғамда қайтиб чиққач хизматига икки дирҳам бераман деб ҳаёлдан ўтказдилар. Бозордан ишларини битириб чиқсалар бояги аъробий отни боғлаб, узангини олиб кетибди. Бозорга бир ходимни киритиб узанги сотиб олишга юбордилар. Не кўз билан кўрсинларки, ходим икки дирҳамга ўз отларидан ўғирланган узангини сотиб олиб чиқди. Шунда Али розияллоҳу анҳу: “Инсон нияти бузилиши сабаб ўзининг ҳалол ризқини ҳаром қилиб олади”, дедилар.
Бу шунчаки ривоят эмас, балки ибрат мактабидир. Бугун ҳам баъзи “тадбиркорлар” кимнидир алдаб, ёлғон ваъдалар билан, ҳатто қасам ичиб ўзгаларнинг бойликларига кўз олайтирмоқдалар. Баъзан эса қайсидир халқ ишончида бўлган ёки бирор таниқли шахс номини айтиб, бирор нарса ундириш пайида бўладиганлар ҳам бор. Ҳатто фалон масжидга бу нарса керак экан, ёки мени фалон масжиднинг имоми юборди деб бировнинг номини сотиб фирибгарлик қилаётган “ишбилармонлар” ҳам учраб турибди. Кейин эса, “Топсам бераман”, “Бўлса бераман”, ҳатто “Қиёматда оласан” дейишдан ҳам қўрқмайдиганлар бор. Бу билан улар ўзларининг қиёматга ишонмасликларини ифода қилаётган бўлса, Аллоҳ сақласин иймонидан ажрайди. Агар фирибгарлик қилсам Аллоҳ кечиради деса, чучварани хом санабди. Парвардигори олам ҳеч қачон ҳақдор рози бўлмагунча бировдан нарса олиб, қайтариб бермайдиган инсонни кечирмайди. Фирибгарлик инсонга икки дунёда хорлик ва шармандалик келтиради.
Абдулмажид ИСАҚОВ,
Қўқон шаҳар бош имом-хатиби
