Мустақиллик йилларида мамлакатимизда инсон омилига бўлган эътибор йилдан йилга кучайтирилиш қатори кўплаб имконият эшиклари кенг очилмоқда. Ёшларни билим олиши, соғлом бўлишлари келажакда етук камолга етган инсонлар бўлишлари учун имкониятлар имтиёзлар берилмоқда. Соғлом авлодни камолга етказишда керакли талаблар қўйилиб, ёшларни турли офатлардан ҳимоя қилиш учун маънавий-маърифий тадбирлар кенг кўламда олиб борилмоқда. Бугунги кунда жамиятни олдидаги энг катта муоммолардан бири бу ОИТС касаллигига қарши курашиш ва унинг олдини олиш барчани зиммасига юкланмоқда.
Муқаддас динимизда баён қилинадики, Набиййимиз Муҳаммад (с.а.в.): “Ислом дини поклик устига қурилган” деб марҳамат қиладилар. Моддий-маънавий поклик инсониятга бахту саодат келтиради ва Ислом дини инсониятнинг дини, ақли, насли ва обрў эътиборини ҳимоя қилишга буюради ва ушбу жиҳатларга зарар етказилса, томошабин бўлиб қараб туришдан қайтаради.
Инсониятга жуда катта мақом берилган бўлиб, Аллоҳ таоло инсонни барча махлуқоту мавжудотлардан азиз қилиб яратди ва ер юзини обод қилишга чорлади. Жамиятни маънавий томондан обод қилиш гўзал ва бетакрор тарбияли зурриётлар қолдириш, уларни тарбия қилиш айнан инсониятга эҳтиром бўлиб, савобли амаллардан ҳисобланади.
Иблис алайҳи лаъна Одам алайхиссаломга сажда қилмай, буйруққа итоат қилмай Аллоҳга осий бўлди. Ваҳоланки, бу буйруқдан аввал фаришталар орасида энг катта мартабага эга бўлган. Энг катта мартабага эга бўлган Иблис маърифат, эзгулик, одамийликка бўйин эгмади ва лаънатланди. Бундан маълумки, инсон ўзини турли ёмонликлардан эҳтиёт қилмаса, гуноҳдан ўзини тиймаса, ҳар қанча обрў эътиборли бўлсин, улардан маҳрум бўлади.
Номини тилимизга олишга ор қилган касаликлардан ўзини тиймаган, нафсини гапига кириб турли йўллар билан касалликни ўзига юқтириб бошқаларга ҳам юқтириб юрган кимсалар жамиятимизга хиёнат қилган кимсаларга айланиб қолишади.
“Мусулмон ким деб сўрашганларида қўлидан тилидан озор бермаган кишилардир” деб жавоб берилгани барчамизга ойдек равшан. Одамлар ўртасида турли бузғунчи амаллар билан озор етказиш улкан гуноҳлардан ҳисобланади.
Аҳоли ўртасида ОИВ инфекциясига қарши курашда энг аввало, ота-оналар оила аъзолари фаол бўлишлари зарурдир. Ота-оналар ўз фарзандларига тарбия беришда доимо огоҳ бўлишлари талаб этилади. Ислом таълимотларида жамиятга зарар етказиш, инсон ўз вужудига хиёнат қилиши нафс балосига гирифтор бўлиб, ўз ўзини ҳимоя қилмаслиги иблис йўлига тушганлиги деб баҳоланади.
Ҳар бир инсон нафсини ислоҳ қилишга ва уни яхши томонга ўзгартиришга ҳаракат қилиши керак. Барча ёмонликлар инсон танаси, ҳаёти, оиласи ва наслига зарар берадиган омилларни ислом динимиз ҳаром деб эътироф этади. Барча яхшиликларни эса ҳалол деб баҳо беради.
Инсоннинг яратилишидан мақсад – Яратганга итоат қилиш ва унинг маърифатидан баҳра олиб яшашдир. Инсоннинг ҳаёти онанинг қорнидан бошланади, дунёга келаётган наслларни турли касалликлар билан дунёга келишига ҳеч кимнинг хаққи йўқ.
Жамиятимизни барча ёмонликлардан, турли касалликлардан огоҳ бўлиб юришларига барчамиз масъулмиз. Чунки набиййимиз Муҳаммад (с.а.в.): “Ҳар бирларингиз қўл остингиздаги ходим-ходималарга ва фарзандларингизга масъулдирсизлар”, деб ушбу муборак ҳадис орқали барчамизни огоҳ этганлар.
Т.ЭРБЎТАЕВ,
Қўштепа тумани “Мўйи Муборак” масжиди имом–хатиби
