Чор аскарлари асирга тушган Шайх Шомилнинг устидан кулиш учун, бир неча кун на бир бурда нон ва бир қултум сув бердилар. Сўнг бир қип қизил чиройли бир олмани шайхнинг олдиларига қўйдилар. Уларнинг фикрича, оч ва ташна шайх олмани шапиллптиб ейиши, улар эса маза қилиб кулиши керак эди. Аммо орадан бир неча кун ўтди ҳамки, шайх Шомил олмага қўл урмай уни томоша қилиб тураверибди. Бу ҳолдан ҳайратга тушган уч рус аскари ундан нега олмани емаётганини сабабини сўрашди:
– Менга бир пичоқ келтирсангиз, – деди шайх.
Пичоқ келтирилгач, шайх олмани қўлга олиб тўрт қисмга бўлди. Уч қисмини уч аскарга бериб, энг кичик бўлагини ўзига олибди…
Ҳа азизлар! Шайхнинг қилган иши нақадар таҳсинга сазовор. Олмани ўзи еса ҳам бўларди лекин шуни ҳам ўзгаларга илиндилар. Ёмонликка нисбатан ёмонлик қилмадилар. Балки яхшилик билан жавоб бердилар.
Тан олиш керакки, яхшиликка яхшилик қилиш ҳар кимнинг ҳам қўлидан келади, бироқ ёмонликка яхшилик ила жавоб бериш ҳар кимнинг ҳам қўлидан келмайдиган ҳамда савоб юксак амаллардан ҳисобланади.
Даврон НОРМАТОВ,
Ўзбекистон тумани “Оқтепа” масжиди имом-ноиби
