Мавсумлар, тайин қилинган кунлар ўз ниҳоясига етди: Рамазон ойи ва унинг охирги фазилатли ўн кунини ҳам кузатдик. Қадр кечаси, Ийдул фитр – Рамазон ҳайитини кутиб олиб, суннатга мувофиқ масжидда эътикоф ўтириш амали ҳам адо этилди.
Уларнинг ортидан зулҳижжа ойининг биринчи ўн кунлиги бошланди, шунингдек, Аллоҳ таоло бизларни улуғ Арафа кунига етиб, унда дуолар қилишга муваффақ қилди. Сўнг Наҳр куни келди, Аллоҳнинг амрига бўйсуниб, қурбонликлар қилдик ва У зот бизга ризқ қилиб берган покиза гўштлардан едик. Ташриқ кунларининг ҳаммаси ўтди.
Аллоҳ таолонинг махсус ибодатлар буюрилмаган кунлари бошланди. Гуё ҳамма нарса тугади, аммо Аллоҳ таолога самимий банда бўлиш учун сидқидилдан бажариладиган амаллар то Қиёматга қадар бардавом қолди: Қуръони карим, намоз, дуо, сажда, нафл ибодатлар.
Аллоҳ таолонинг Тавба сурасидаги “Эй иймон келтирганлар, Аллоҳга тақво қилинглар ва содиқлар ила бирга бўлинглар” (119-оят), деган сўзи ҳамиша ёдингизда бўлсин. Фақат махсус кунлардагина маълум ибодатларни бажарадиган “мавсумий банда” бўлиб, бошқа кунларда исёнчи фожир бўлиб қолишдан сақланинг. Эй дўстим, унутмангки, ҳамма нарса ўз ниҳоясига етади ва сиз учун фақатгина Аллоҳ азза ва жалла боқий қолгувчидир.
Оиша розияллоҳу анҳодан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламдан: «Қандай амал Аллоҳ учун энг маҳбубдир?», деб сўралди. У зот: «Оз бўлса ҳам, давомлиси», дедилар».
Имом ан-Нававий ушбу ҳадисни қуйидагича шарҳлайдилар: “Ушбу ҳадис ҳар бир амалнинг бардавом бажарилишига даъват этади. Кичик, аммо доимий равишда бажариладиган амал муҳим, лекин барқарор бўлмаган амалдан афзалдир. Такрорий ҳолатда бажариладиган кичик иш катта, бироқ айрим пайтдагина қилиниб, бошқа вақтларда тарк этиладиган амалдан фойдалидир”.
Бирор фойдали ишни доимий бажариб бориш ўша инсонда тартиб, ўз-ўзини бошқариш, ишни режали ташкиллаш, масъулият каби фазилатлар борлигини намоён этади. Амаллардаги бардавомлик, хоҳ у кичик зикр бўлса ҳам, инсон ибодатларни бажаришда кайфиятига қараб эмас, балки иймонида собит қолишини кафолатлайди. Аллоҳ бандаларига буюрган ҳар бир нарсанинг асоси енгиллик, осонликдир. Агар амалларни бажаришда қандайдир қийинчилик юз берган ҳолатда уни соддалаштириш ва ёки енгили билан алмаштириш назарда тутилади.
Дарҳақиқат, Аллоҳ таолонинг ана шундай осон ва доимий амалларга бўлган муҳаббатида биз бандаларига нисбатан чексиз марҳамати, илтифоти ва раҳм-шафқати намоёндир. У меҳрибон зот инсон қалбига, тоқатига имкониятларидан ортиқ нарсани ишониб топширмаган.
Шундай экан, азиз диндошим, йил давомида, бутун умримиз мобайнида Роббимизни рози қиладиган, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам кўрсатмаларига амал қиладиган, оз бўлса-да, доимий равишда инсонларга яхшилик улашувчи мўмин-мусулмонлардан бўлишликни барчамизга насиб этсин, омийн.
Икромжон Турсунов,
Марғилон шаҳар “Худоёр ҳожи” масжиди ходими
