Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм.
Аллоҳ таолога битмас-туганмас ҳамду санолар бўлсин.
Пайғамбаримизга мукаммал ва батамом салавоту дурудлар бўлсин.
Йўқотиш
У охирги пайтда жиззаки, жаҳлдор, сабрсиз бўлиб қолди. Олдинги хушмуомалалигидан асар ҳам қолмаган. Аёлига ҳам қаттиқ гапиряпти. Ишхонадагилар билан кўп тортишадиган бўлиб қолди. Кўчадаги тирбандликларда ҳам аввалги хотиржамлик йўқ. Энг ёмони, намоз ўқишга ҳам эринчоқлик пайдо бўла бошлади. Сабабини чуқурроқ мулоҳаза қилиб кўрса – тасбеҳини йўқотиб қўйган экан…
Операция
– Дўхтир, ўғлим яхши бўлиб кетармикан?
– Операциядан кейин аниқ бўлади.
– Илтимос, дўхтир, бир иложини қилинг. Бу ёруғ дунёда ўғлимдан бошқа ҳеч кимим йўқ.
– Қўлдан келганча ҳаракат қиламиз.
Олийгоҳни суперконтракт билан битирган шифокор шундай деди-ю, операцияга кириб кетди.
Нома
Жавондаги қутидан арзимаган пулнигина топа олган ўғри уйдан чиқиб кетаётиб, стол устидаги бир варақ қоғозга кўзи тушиб қолди. Унда «Ҳозирча шу пулни амаллаб тур. Бир ойда қайтаман» деб ёзилган эди.
Тиббий текширув
Олтита қиздан кейин яна ҳомиладор бўлиб қолган аёл «Жинси: қиз» деб ёзилган таҳлил қоғозни эрига тутқазди. Ўн йилдан бери фарзанд кўриш орзусида юрган ҳамшира қиз хонадан чиқиб кетаётган эр-хотинни ҳавас билан кузатиб қолди-ю, кўзини рўмолчаси билан артди.
Эртаси куни «Шошилинч ёрдам» бўлимида кечаги аёлни кўриб қолди, калтаклар зарбидан бечоранинг боласи тушиб қолган эди.
Хато
Ўғил ҳаллослаб келиб, онасининг оёғига ёпишди: «Энди ҳеч қачон гап қайтармайман, ойи! Олдингизда уф тортмайман! Ишдан келганимда «Чарчадим, ойи, оёғингизни бошқа куни уқалаб қўя қолай», демайман. Кеч қолаётган бўлсам ҳам, эрталаб чойни сиз билан бирга ичиб кетаман. Хатоимни тушундим, ойи, мени кечиринг!».
– Қани, баравар кўтарамиз!
Жанозага келганлар аёлнинг тобутини кўтаришди.
Сўнгги роман
У янги романига нима деб ном қўйишни билмай, анча вақт бош қотирди. Ниҳоят, кутилмаганда хаёлига келган номни танлаб, биринчи саҳифанинг бошига ёзиб қўйди. Шу пайт азон айтилди. Одатдагидек, масжидга чиқиб, намозни жамоат билан ўқиди. Чап елкасига салом берди-ю, гилам устига оҳиста йиқилди. «Аллоҳ жонимни намозда олсин» номли романининг чоп қилинганини кўриш насиб қилмади.
***
Bismillahir Rohmanir Rohiym.
Alloh taologa bitmas-tuganmas hamdu sanolar bo‘lsin.
Payg‘ambarimizga mukammal va batamom salavotu durudlar bo‘lsin.
Yo‘qotish
U oxirgi paytda jizzaki, jahldor, sabrsiz bo‘lib qoldi. Oldingi xushmuomalaligidan asar ham qolmagan. Ayoliga ham qattiq gapiryapti. Ishxonadagilar bilan ko‘p tortishadigan bo‘lib qoldi. Ko‘chadagi tirbandliklarda ham avvalgi xotirjamlik yo‘q. Eng yomoni, namoz o‘qishga ham erinchoqlik paydo bo‘la boshladi. Sababini chuqurroq mulohaza qilib ko‘rsa – tasbehini yo‘qotib qo‘ygan ekan…
Operatsiya
– Do‘xtir, o‘g‘lim yaxshi bo‘lib ketarmikan?
– Operatsiyadan keyin aniq bo‘ladi.
– Iltimos, do‘xtir, bir ilojini qiling. Bu yorug‘ dunyoda o‘g‘limdan boshqa hech kimim yo‘q.
– Qo‘ldan kelgancha harakat qilamiz.
Oliygohni superkontrakt bilan bitirgan shifokor shunday dedi-yu, operatsiyaga kirib ketdi.
Noma
Javondagi qutidan arzimagan pulnigina topa olgan o‘g‘ri uydan chiqib ketayotib, stol ustidagi bir varaq qog‘ozga ko‘zi tushib qoldi. Unda «Hozircha shu pulni amallab tur. Bir oyda qaytaman» deb yozilgan edi.
Tibbiy tekshiruv
Oltita qizdan keyin yana homilador bo‘lib qolgan ayol «Jinsi: qiz» deb yozilgan tahlil qog‘ozni eriga tutqazdi. O‘n yildan beri farzand ko‘rish orzusida yurgan hamshira qiz xonadan chiqib ketayotgan er-xotinni havas bilan kuzatib qoldi-yu, ko‘zini ro‘molchasi bilan artdi.
Ertasi kuni «Shoshilinch yordam» bo‘limida kechagi ayolni ko‘rib qoldi, kaltaklar zarbidan bechoraning bolasi tushib qolgan edi.
Xato
O‘g‘il halloslab kelib, onasining oyog‘iga yopishdi: «Endi hech qachon gap qaytarmayman, oyi! Oldingizda uf tortmayman! Ishdan kelganimda «Charchadim, oyi, oyog‘ingizni boshqa kuni uqalab qo‘ya qolay», demayman. Kech qolayotgan bo‘lsam ham, ertalab choyni siz bilan birga ichib ketaman. Xatoimni tushundim, oyi, meni kechiring!».
– Qani, baravar ko‘taramiz!
Janozaga kelganlar ayolning tobutini ko‘tarishdi.
So‘nggi roman
U yangi romaniga nima deb nom qo‘yishni bilmay, ancha vaqt bosh qotirdi. Nihoyat, kutilmaganda xayoliga kelgan nomni tanlab, birinchi sahifaning boshiga yozib qo‘ydi. Shu payt azon aytildi. Odatdagidek, masjidga chiqib, namozni jamoat bilan o‘qidi. Chap yelkasiga salom berdi-yu, gilam ustiga ohista yiqildi. «Alloh jonimni namozda olsin» nomli romanining chop qilinganini ko‘rish nasib qilmadi.
Humoyun Otaxon
