1. Набий соллаллоҳу алайҳи васалламнинг мавлидларини нишонлаш – бидъат.
2. Набий соллаллоҳу алайҳи васалламни зиёрат қилиш учун сафарга чиқиш – бидъат.
3. Ниятни талаффуз қилиб айтиш – бидъат.
4. Набий соллаллоҳу алайҳи васалламни улуғлаш ва мақташ – бидъат.
5. Зикр қилиш ёки Набий соллаллоҳу алайҳи васалламга саловат айтиш учун йиғилиш – бидъат.
6. Ижтимоий йиғин ёки дастурларда одамлар Набий соллаллоҳу алайҳи васалламга саловат айтишлари – бидъат.
7. Азондан сўнг Набий соллаллоҳу алайҳи васалламга жаҳрий саловат айтиш – бидъат.
8. Муборак «Қасидаи Бурда»ни ўқиш – бидъат.
9. Бомдод намозидан олдин ва жума кечасида одамларни «намозга келинглар!» каби сўзлар билан чақириш – бидъат.
10. «Жума муборак!» дейиш – бидъат.
11. Жума намозидан олдинги суннат намози – бидъат.
12. Жумадан олдин фиқҳ дарсини ташкиллаштириш – бидъат.
13. Жума кунидаги иккинчи азон – бидъат.
14. Намоздан кейин биродарингизга «Аллоҳ қабул қилсин!» дейишингиз – бидъат.
15. Қироатда овозни чиройли қилиш учун оҳанг мақомларини ўрганиш – бидъат.
16. Шим кийиш – бидъат.
17. Ҳайит кунларида омматан такбир айтиш – бидъат.
18. Тасбеҳ ишлатиш – бидъат.
19. Намоздан кейин тасбеҳни санаш ва уни жаҳрий айтиш (овоз чиқариб) – бидъат.
20. Намоздан кейин имомнинг жамоат билан дуо қилиши – бидъат.
21. Бомдод намозининг иккинчи ракъатидан кейин қунут дуосини айтиш – бидъат.
22. Имом хатибнинг хутба сўнгида дуо қилиши – бидъат.
23. Хатиб дуо қилаётганда қўлларни кўтариш – бидъат.
24. Байтуллоҳга ҳаж қилган кишини «Эй ҳожи!» дейиш – бидъат.
25. Ота-онанинг қўлларини ўпиш – бидъат.
26. Масжидларга қубба қўйиш – бидъат.
27. Меҳроблар – бидъат.
28. Уч поғона зинадан баланд ҳолатдаги минбарлар – бидъат.
29. Имомнинг юзи қарайдиган икки томонга «Аллоҳ» ва «Муҳаммад» ёзувларини ёзиш – бидъат.
30. Марҳумнинг руҳи учун садақа ўлароқ оқшом ташкил қилиш – бидъат.
31. Ҳайит кунида марҳумнинг оиласига ҳамдардлик билдириш – бидъат.
32. Маййитнинг руҳига Фотиҳа сурасини ўқиш – бидъат.
33. Қабр устига Фотиҳа ёзилган қабртош қўйиш – бидъат.
34. «Бу фалончининг руҳидан» деб ёзиш – бидъат.
35. Рўзадор ифтор қилиш учун шомнинг азонини кутиши – бидъат.
36. Таровеҳ намозини 20 ракъат қилиб ўқиш – бидъат.
37. Таровеҳда ракатлар орасидаги дам олиш чоғида мавъиза қилиш – бидъат.
38. Зуҳо сурасидан бошлаб суралар орасида такбир айтиш – бидъат.
39. Такбири таҳримадан олдин одамларга намознинг жамоат намози эканини билдириб қўйиш – бидъат.
40. Соқолнинг узунасидан олиш ва уни тартиблаш – бидъат.
41. Туғилган чақалоқнинг қулоғига азон айтиш – бидъат.
42. Қабристонда марҳумнинг оиласига салом бериш – бидъат.
43. Гарчи мустаҳаб кунларга тўғри келса ҳам, шанба куни рўза тутиш – бидъат.
44. Инсонларга Исро ва ҳижрат каби Исломдаги тарихий кунларни эслатиш – бидъат.
45. Суратга тушиш – бидъат.
46. Рамазон кирганида хурсандчилик ўлароқ уйларни безатиш – бидъат.
47. Ҳожилар келганида хурсандчилик қилиб уйларни безатиш – бидъат.
48. Қабрлар олдида дуо қилиш – бидъат.
49. Жамоавий овоз чиқариб Қуръон қироат қилиш – бидъат.
50. Набий алайҳиссалом, у зотнинг оилалари ва солиҳларни васила қилиш – бидъат.
Ушбу 50 та амал мусулмонлар минг йилдан кўпроқ вақтдан бери бажариб келаётган суннат ва мустаҳаблардир. Салафий-ваҳҳобийлар эса бу амаллар соҳибини дўзахга олиб борадаган бидъатлардандир, дея бонг уришмоқда.. Бу ҳам ҳаммаси эмас, агар барчасини санайдиган бўлсак, бу каби амаллар беш юзтадан ошиб кетади!
Дарҳақиқат, ваҳҳобийлар ўзларининг «келгинди» шайхлари бўлмиш Албонийнинг китобларидан бидъатларни бир китобга йиғиб чиқиш билан шуғулландилар, уни «Қомусул-бидаъ» – «Бидъатлар қомуси» деб номладилар ва унда юзлаб «бидъат» амалларни санадилар! Ана ўшанда гўёки, «оламда улардан бошқа мусулмон йўқлигини-ю қолганларнинг борадиган жойи дўзахда» эканини билиб оласиз!
Хўш, улар олиб келган бу уйдирмалар қандай дин бўлди?!
