Миссионерлик ва прозелитизмнинг хавфли таҳдиди

Таҳдидларнинг тури жуда кўп. У қандай кўринишда бўлмасин, албатта замирида қабиҳ бир ғаразли ният ётади. Бугунги кунда Ватанимиз, динимиз, миллатимизга таҳдид жуда ҳам авж олмоқда. Бу таҳдидлар устида ҳар хил бузуқ оқимлар, ақидапараст гуруҳлар ва миссионерлик ҳаракати секталари амалга оширилмоқда. Шулар орасидаги миссионерлик ҳаракати ҳам миллий ҳам диний қадриятларимизга таҳдид солиш билан аянчлидир.

Аввало, “миссионерлик нима” деган сўзни қисқа маъно мазмунини англаб олайлик. “Миссионерлик” – бир динга эътиқод қилувчи халқлар орасида бошқа бир динни тарғиб қилишни англатади.

Миссионерлик асли христианлик динига мансуб секта ҳисобланади. Лекин бу секта вакиллари вақт ўтиши билан мақсадларини христианлик динидан ҳам узоқлаштирган. Ҳатто ўз динидаги амалларини ҳам ўз хоҳиш-иродаларига қараб, бузиб талқин қилишган. Охир оқибат христианлик динида ҳам “миссионерлик” қораланган. Бу билан шуғулланганлар жазога тортилган.

Бу сектанинг мақсади, аввало одамларни соддалиги ва диний эътиқодидан фойдаланиб, “Кўпроқ эҳсон қилинг, касал бўлсангиз ҳам, сафарга чиқадиган бўлсангиз ҳам, фарзанд кўрсангиз ҳам сабаби умримиз оз” каби тарғиботлар, ҳатто “қиёмат яқин” деб секта вакиллари томонидан 1914, 1918, 1925, 1945, 1982, 2012 йиллар замон охири жаннатдан умиди борлар мол-дунёсини “миссионерлик” сектаси ҳисобига ўтказсин, деб ҳар хил ғоялар тарқатиб содда, ишонувчан одамлардан анча-мунча даромад ҳам орттириб олдилар.

Бу секта вакиллари хайр-эҳсонга даъват қилганда Қуръон ва ҳадислардан ҳам ўзларини қабиҳ мақсадлари йўлида афсуски, усталик билан фойдаланишмоқда. Ваҳоланки, қиёматни қачон бўлиши ҳеч кимга маълум эмаслиги хақида Муҳаммад алайҳиссалом ўз сўзларида хабар қолдирганлар: “Беш нарса ғоиб илмига киради. Шулардан бири қиёматни қачон бўлиши”, – деб марҳамат қилганлар. Бу секта вакиллари йилигача аниқ айтиб беришса, нақадар аянчли?!

Миссионерлар ўз мақсадларига эришиш мақсадида бир нечта услублар ишлаб чиқганлар:

1. Ёшларга чет тилларини, компьютерда ишлашни ўргатиш баҳонасида ўзларини ғояларини ёшлар онгига сингдириш;

2. Инсонпарварлик ёрдами сифатида пул, дори-дармон, кийим-бош, озиқ-овқат маҳсулотларини бепул тарқатиб, маҳаллий тилда газета-журналларда ўз ғояларини аҳолига етказиш.

3. Бепул тиббий ёрдам тариқасида аҳоли уйларига кириб бориш ва шунга ўхшаш ҳар хил айёрона кўринишлар.

Мустақилликнинг аввалги йилларида юртимизда ҳам миссионерлик ҳаракатлари кузатилди. Бепул масжид қуриб берамиз, қариялар шароитларини яхшилаш учун махсус бинолар қуриб берамиз қабилида келгувчилар кўпайган эди. Кўриниб турибдики, миссионерлик халқимиз асрий қадриятларига зид бўлиб, охир-оқибат диний асосдаги низоларга олиб келиши мумкин.

Ватанимиз аҳолиси асосан Ислом динига эътиқод қилади. Миссионерлик ҳам динимиз, ҳам миллатимиз урф-одатини, ҳам халқимиз фаровонлигини бузиш учун ҳаракат қилмоқда. Шунинг учун ҳам дин, миллат, юрт тинчлиги учун бирдек ҳаракат қилмоғимиз ҳар биримиз учун ҳам фарз, ҳам қарздир.

А.Абдулазизов,

Ёзёвон тумани “Абу Хурайро” масжиди имом-хатиби.