Кишилик жамиятидаги инсон ҳаёти фақат тинчлик ва омонлик билангина маъно ва мазмунга эга бўлади. Зеро, тинчлик – бу омонлик ва хотиржамлик асоси. Жамият иймон камолоти ва ҳаловатига тинчлик пайтидагина эришади. Бир кишининг тинчлиги жамият тинчлигининг бир қисмидир. Киши ўзи яшаб турган жамиятнинг узвий аъзосидир. Демакки, ҳар бир инсон бутун жамият аъзолари учун муҳим бўлган тинчликни сақлаш йўлида ҳамкорлик қилиши энг зарурий бурч амалдир. Тинчликни мустаҳкамлаш йўлида ҳар бир киши ўз бурчини сидқидилдан, ихлос ва эътиқод ила бажармоғи лозим.
Тинчлик Аллоҳ таоло томонидан бутун инсониятга инъом этилган улуғ неъматдир. Ислом дини тинчлик тушунчасини ўзининг бош ғояси ва муҳим шиорига айлантиргани ҳам бежиз эмас. Аллоҳ таоло Қуръони каримда баён қиладики:
“Эй иймон келтирганлар! Барчангиз ёппасига тинчлик ишига киришингиз” (Бақара сураси 208-оят).
Пайғамбаримиз Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васаллам тинчлик ва хотиржамлик ҳақида шундай деганлар: “Тинчлик ва хотиржамлик икки улуғ неъматдирки, бундан кўп одамлар бебаҳрадир” (Имом Бухорий ривояти).
Ҳақиқатан ҳам, Аллоҳ таолонинг бу улуғ неъматидан ҳамма баробар баҳраманд эмаслигини кўриб турибмиз. Чунки дунёнинг турли бурчакларида табиий офатлар, террорчилар томонидан ноҳақ қон тўкилишлар, мудҳиш воқеалар, болаларни етим, аёлларни эса бева қолишлари ва ҳоказолар содир этилмоқда. Кўплаб мамалакатларда очлик ва сувсизлик ҳукм сурмоқда. Давосиз касалликлар инсонларни оммавий тарзда ҳаётдан олиб кетмоқда. Маънавиятга тахдидлар кучаймоқда. Ёшларнинг беғубор қалблари “оммавий маданият” томонидан “забт” этилмоқда.
Истиқлол боис юртимиз фуқаролари қаторида биз мўмин-мусулмонлар барча диний ибодатларимизни эмин эркин адо этаётганимиз улкан бахт ва олий саодатдир. Ўтган йигирма беш йил мобайнида юртимизда дин соҳасида ҳам жуда катта ишлар қилинди. Ҳукуматимизнинг узоқни кўзлаб олиб бораётган оқилона сиёсати сабаб кўплаб мураккаб ва шарафли йўллар босиб ўтилиб, юқори натижаларга эришилди. Мустақиллик шарофати билан халқимизнинг маънавияти ва диний қадриятлари қайта тикланди.
Мамлакатимизда илм-фан, тиббиёт, таълим-тарбия, шаҳарсозлик, қурилиш, маданият, санъат, спорт ва бошқа кўплаб соҳаларда қўлга киритилган улкан ютуқлар тўғрисида дунё ҳамжамиятининг эътирофи, албатта, ҳар бир ўзбекистонликни ғурурлантирмасдан қолмайди.
Бу ютуқлар қандай қўлга киритилгани, халқимизга хос бўлган сабр-бардош, мамлакат келажагига қатъий ишонч, ҳамжиҳат-ҳамфикр бўлиб яшаш, тинчлик тотувликни асраш, бағрикенг бўлиш, ўзаро меҳр-оқибат кўрсатиш каби улуғ фазилатлар ҳақида аҳолига, хусусан ўсиб келаётган ёш авлодга сўзлаб беришимиз керак. Токи бугунги мураккаб шароитда тинчликни асраш учун огоҳлик, сезгирлик, хушёрлик ҳар қачонгидан кўра мураккаблигини тушуниб етсинлар. Қайси юртда тинчлик-осойишталик ҳукм сурса, ўша ерда тараққиёт бўлади. Биз эришаётган ютуқлар замирида ҳам ана шу тинчлик-осойишталик ётади.
Ҳар бир иймонли кишининг бурчи – ер юзида бузғунчиликка йўл қўймаслик, дунёда фаровонлик ва осойишталикни қарор топтириш учун ҳаракат қилишдан иборат.
Ўзбекистоннинг биринчи президенти Ислом Каримов бундай деганларини эслаш ўринлидир: “Бугунги кунда дунёнинг турли минтақаларида, хусусан, араб мамлакатларида содир бўлаётган нохуш воқеалар ҳар қандай соғлом фикрли инсонни чуқур ташвишга солади. Турли можаролар, ўзаро қарама-қаршиликлар, қон тўкилишлар жаҳоннинг қайси мамлакатида рўй бермасин, бундан кўнглимиз ғаш тортади. Дилни хира қиладиган бундай воқеалар биздан узоқда, деб унга лоқайд қараш хомҳаёлликдир. Нега деганда, бундай бало бир мамлакат ёки минтақа доирасида чегараланиб қолмайди, вақтида бартараф этилмаса, тобора кучайиб, бошқа мамлакат ва минтақаларга ҳам ёйилиши мумкин. Шунинг учун дунёда бўлаётган воқеа-ҳодисалардан огоҳ бўлиш, она ватанимиздаги тинч, осойишта ва фаровон ҳаётни янада мустаҳкамлаш учун ҳар бир инсон ўз ҳиссасини қўшмоғи, эл-юрт тақдири, келажаги учун дахлдорлик туйғусини дилига жо қилмоғи даркор”.
“Ҳушёрлик, огоҳ бўлиб яшаш – бу бир кунлик ёки бир бир ойлик мавсумий масала эмас, балки, кундалик иш, кундалик амалий ҳаракат бўлиши лозим”.
Тинчлик ва осойишталикни асраб-авайлаш, ҳимоя қилиш фақат президентнинг, ҳукуматнинг ва муайян соҳадаги ходимларнинг вазифаси, деганлар қаттиқ янглишадилар. Бу йўлда барчамиз, бутун халқимиз янада жипс бўлиб, ҳамжиҳатликда ҳаракат қилишимиз керак. Ўз уйингни ўзинг асра, деган гапда ҳикмат кўп, унинг маъноси кенг. Зеро, тинчлик учун курашиш керак, уни ҳеч ким яратиб бермайди.
Инсонлар нафақат мавжуд тинчликнинг қадрига етиб, шукрини адо этишлари, балки унга ношукрлик қилиб путур етказишдан сақланишлари, келиб чиқиши мумкин бўлган нотинчликларни олдини олишда фаол иштирок этишлари лозим. Ҳар қандай ҳолатда, ҳар қандай жойда ҳар бир инсон тинчликни қадрига етиб яшаши керак. Зеро, шу азиз Ватан барчамизникими, унинг истиқболи, фаровон келажаги учун яшаш ҳар бир инсон учун катта бахтдир.
Абдулфаттоҳ ОЛИМОВ,
Марғилон шаҳар “Хожа Порсо” масжиди имом-хатиби
