Аллоҳ таолога ҳамду санолар бўлсинки, бизни тинч ва осойишта Ватанда яшашни насиб этди. Ўзбекистон мусулмонлари идораси Фарғона вилояти вакиллиги 14-январь — Ватан ҳимоячилари куни муносабати билан барча юртдошларимизни муборакбод этади!

Сиз, азиз ҳимоячилар, нафақат юртни ёвлардан асрашга, балки халқимизнинг осойишта ва фаровон ҳаёт кечиришига ҳам сабабчисиз. Сизнинг жасоратингиз, матонатингиз ва фидойилигингиз халқимизга эртанги кунга бўлган ишонч бағишлайди.

Дуоларимизда ҳар доим шундай ният қиламиз: Аллоҳ таоло юртимизни тинч ва осойишта, осмонимизни мусаффо, халқимизни эса бахтиёр ва соғлом қилсин! Сизларни ҳамиша ўз паноҳида асрасин ва бу улуғ хизматларингиз учун кўп ажр ва савоблар ато қилсин!

Азиз ватандошлар, ватан ҳимояси – ҳар бир мусулмон учун юксак бурчдир. Юртимизнинг тинчлиги ва осойишталиги йўлида хизмат қилаётган ҳар бир инсоннинг меҳнати Аллоҳ ҳузурида ажру савобга сазовордир. Зеро, тинчлик ва хавфсизлик Аллоҳнинг улуғ неъматларидан биридир.

Яна бир бор барчангизни Ватан ҳимоячилари куни билан қутлаб, оилангизга бахт, соғлик-саломатлик, ишларингизга эса муваффақиятлар тилаймиз!

Ватан ҳимоячилари куни муборак бўлсин!

Ўзбекистон мусулмонлари идораси Фарғона вилояти вакиллиги

***

Assalomu alaykum va rohmatullohi va barokatuh!

Alloh taologa hamdu sanolar bo‘lsinki, bizni tinch va osoyishta Vatanda yashashni nasib etdi. O‘zbekiston musulmonlari idorasi Farg‘ona viloyati vakilligi 14-yanvar — Vatan himoyachilari kuni munosabati bilan barcha yurtdoshlarimizni muborakbod etadi!

Siz, aziz himoyachilar, nafaqat yurtni yovlardan asrashga, balki xalqimizning osoyishta va farovon hayot kechirishiga ham sababchisiz. Sizning jasoratingiz, matonatingiz va fidoyiligingiz xalqimizga ertangi kunga bo‘lgan ishonch bag‘ishlaydi.

Duolarimizda har doim shunday niyat qilamiz: Alloh taolo yurtimizni tinch va osoyishta, osmonimizni musaffo, xalqimizni esa baxtiyor va sog‘lom qilsin! Sizlarni hamisha o‘z panohida asrasin va bu ulug‘ xizmatlaringiz uchun ko‘p ajr va savoblar ato qilsin!

Aziz vatandoshlar, vatan himoyasi – har bir musulmon uchun yuksak burchdir. Yurtimizning tinchligi va osoyishtaligi yo‘lida xizmat qilayotgan har bir insonning mehnati Alloh huzurida ajru savobga sazovordir. Zero, tinchlik va xavfsizlik Allohning ulug‘ ne’matlaridan biridir.

Yana bir bor barchangizni Vatan himoyachilari kuni bilan qutlab, oilangizga baxt, sog‘lik-salomatlik, ishlaringizga esa muvaffaqiyatlar tilaymiz!

Vatan himoyachilari kuni muborak bo‘lsin!

O‘zbekiston musulmonlari idorasi Farg‘ona viloyati vakilligi

Инсоннинг ўз халқига бўлган садоқати ва фидоийлиги она Ватанни ҳимоя қилиши, тараққий топиб, ҳар томонлама мустаҳкам ва қудратли бўлиши ҳамда халқининг тинч ва фаровон ҳаёт кечиришига имкон даражада ҳисса қўшиши билан ўлчанади.

Ватан ҳимояси барчамизнинг муқаддас бурчимиз! Диний-маънавий қадриятларимиз қайтадан халқимизга қайтарилди. Имон-эътиқодимиз ва эртанги кунга бўлган ишончимиз мустаҳкамланди. Шаҳару қишлоқларимиз кўркам ва обод бўлди. Ҳаётимизга беқиёс маъно ва мазмун олиб кирган бу бебаҳо илоҳий неъматларнинг қадрига етиш, уларга шукр қилиш, уни асраб-авайлаш барчамизнинг бурч ва вазифамиздир.

Расули Акрам (соллаллоҳу алайҳи васаллам) Мадинаи мунавварага ҳижрат қилиб кетаётганларида туғилиб ўсган ватанлари Маккаи мукаррамага юзланиб туриб: “Агар қавмим мени Маккадан чиқиб кетишга мажбур қилмаганида, ҳеч ҳам ўз ихтиёрим билан уни ташлаб кетмаган бўлур эдим”,  деганлари сийрат китобларида баён этилган.

1992 йил 14 январь куни мустақил давлатимиз тарихида муҳим воқеа юз берди. Республикамиз Қуролли Кучлари ташкил топди. 1993 йилдан эътиборан 14 январь юртимизда “Ватан ҳимоячилари куни” дея эълон қилинди.

Шу кунларда ушбу шонли сананинг 30 йиллигини ношонлаб турибмиз. Ушбу қутлуғ сана билан юрагида Ватан ва халқ севгиси маҳкам жой олган шижоатли ўғлонлар, юрт сарҳадларини сергаклик билан қўриқлаётган ака- укаларимиз қатори ҳозирги кунда юрт тинчлиги ва осойишталиги, равнақи, ободлиги, бунёдкорлиги ва тараққиёти йўлида турли хил соҳаларда ҳизмат қилиб келаётган барча ватандошларимизни ушбу сана билан ўз номимиздан муборакбод этамиз. Роббимиз юртимизни тинч, халқимиз ҳаётини осойишта айлаб, Ватанимиз сарҳадларини турли ғанимлардан ҳимоя қилишда белбоғлаб турган аскарларимизни ўз паноҳида асрасин!

Манбалар асосида
Қува тумани “Абу Ҳанифа» масжиди имом–ноиби
Аҳмаджон Турсунов тайёрлади

Алихонтўра Соғуний

“Ватан” атамаси аслида арабча сўз бўлиб, она юрт маъносини англатади. Ибн Халдун “Ватан – бу инсоннинг туғилиб ўсган ери, унинг гўдаклик чоғиданоқ меҳр қўйган ўчоғидир”, деб таъриф берган. Инсон фарзанди қаерда, қайси мамлакатда дунёга келса, ана ўша ер унинг учун қадрли Ватанга айланиб қолади. Киндик қони тўкилган жой инсон учун ҳамма нарсадан ҳам қимматли даргоҳдир. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам Мадинаи Мунавварага кўчиб борганларидан сўнг, туғилиб ўсган ватанлари Маккаи мукаррамани эслаб: “Агар қавмим мени Маккадан чиқиб кетишга мажбур қилмаганида, ҳеч ҳам ўз ихтиёрим билан уни ташлаб кетмаган бўлар эдим”,– деганлар.

Ватанни севиш инсонга хос табиий туйғу бўлгани учун ислом уни имоннинг бир бўлаги деб қарайди. Ватанни севиш, ундаги бор нарсаларни ардоқлаб, соғиниб яшаш инсоният фитратида мавжуд бўлган нозик ҳис-туйғудир. Ватан, миллат, дин ва ақида инсон учун ҳар нарсадан азиз ва муқаддасдир. Марҳум аллома Алихонтўра Соғуний ҳазратларининг қуйидаги сўзлари она Ватанни севган ҳар бир кишининг қалбида ғайрат ва шижоат уйғотади:

“Ҳар бир кимсага маълумдирки, ҳаёт оламида инсоннинг энг севган, қадрли, қимматли тўрт нарсаси бордур. Бу тўрт нарсага эга бўлмаган кишилар инсонлик шарафидан маҳрум бўлурлар. Улар: Озодлик ва эркинлик, меҳнат билан топилган молга ўзи эгалик қилмоғи, туғилиб ўсган она Ватани ҳамда асрлар бўйи асраб авайлаб келаётган муқаддас дини”.

Динимиз таълимотларида она Ватан ҳимояси, миллат фаровонлиги ва дин равнақи йўлида жон берган кишиларга шаҳидлик мақоми берилиши айтилган. Имом Бухорийнинг “ал-Жомиъ ас-Саҳиҳ” тўпламида Ватанни қумсаш, уни севиш ҳақида келтирилган бир ҳадисда шундай дейилади: “Оиша онамиз розияллоҳу анҳо ривоят қиладилар: “Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам Мадинага келганларида Абу Бакр билан Билол иситмалаб қолишди. Мен уларнинг ҳузурига кириб: “Эй, падари бузруквор (яъни Абу Бакр), эй Билол, ўзингизни қандай ҳис этмоқдасизлар?” – деб сўрадим. Абу Бакр иситма зўриққанда:

“Уйимда бўлсайдим жон чиқар маҳал,
Пойабзал ипидин яқиндир ажал”, – дер,

Билол эса, иситма бироз пасайганда йиғлаб:

“Тақдирим не эрур, билмасман э воҳ,
Бошимга ажалдан келурму сипоҳ?
Бир кеча бўлса ҳам, Она водийим,
Қўйнида ётсайдим, меҳрибон Аллоҳ!
Қониб ичсам эрдим, шаффоф сувларин,
Қанийди, ташласам, унга бир нигоҳ!” – дер эдилар.

Мен бу ҳақда жаноб Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг ҳузурларига бориб айтган эдим, ул киши: “Ё, Аллоҳ! Бизга Мадинани Макка сингари ёқимли, ундан ҳам ортиқроқ маҳбуб этғил! Ё, Аллоҳ, унинг тошу тарозисига барака ато этғил, уни (аҳлини) ҳамиша бардаму соғлом қил, мана буларнинг безгагини эса Жуҳфага кўчирғил!” – дедилар”.

Кўриниб турибдики, икки улуғ саҳоба – Абу Бакр ва Билол ҳам Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васаллам билан бирга “саодат асри”да яшаб, кундалик нозил бўлаётган ваҳийдан баҳраманд бўлишдек бахтга муяссар бўлсалар-да, ўз Ватанларини соғиниб яшаганлар.

Ота-боболаримиз, улуғ аждодларимиз ва алломаларимиз ҳам ёшларни Ватанга садоқат руҳида тарбиялашга алоҳида эътибор бериб, ўз юртларига муҳаббатни ифода этиш борасида ажойиб намуналар кўрсатишган. Имом Бухорий, Имом Термизий, Аҳмад Фарғоний, Муҳаммад Хоразмий, Абу Лайс Самарқандий, Бурҳониддин Марғиноний, Абул Муъин Насафий, Қаффол Шоший, Мажзуб Намангоний каби буюк мутафаккирларимиз ўзларининг тахаллусларини киндик қонлари тўкилган юрт билан боғлаганлари, уларнинг номини дунёга маълуму машҳур қилганликлари ҳам бир ибратдир.

Буюк шоир ва саркарда, давлат арбоби Заҳириддин Муҳаммад Бобурнинг ҳаёти ҳам Ватанни севишга ёрқин мисол бўла олади. Ўз даврининг йирик ва қудратли давлатларидан бири — Хиндистондек мамлакат ҳукмдори бўла туриб, бир умр Андижонини, сўлим Фарғонасини, бобокалонларидан мерос Самарқандини қўмсаб ўтди, ижодининг салмоқли қисмини Ватан соғинчига бағишлади.

Юртимиз довруғини дунёга таратган буюк аждодларимиздан кубровия таълимоти асосчиси Нажмиддин Кубро ҳақиқий Ватан ҳимоячиси қандай бўлишининг ёрқин мисоли бўла олади. Замонасининг йирик алломаси, минглаб муридларга эга бўлган бу тариқат пешвоси мўғуллар бостириб кирганлигидан хабар топгач, биринчилардан бўлиб Ватан ҳимоясига отланади. Мўғул ҳукмдорлари Нажмиддин Кубронинг халқ орасидаги обрў-эътиборини кўриб, унга шаҳарни ташлаб, ўзи ихтиёр қилган тарафга кетишни таклиф қилади. Ватанни ўз жонидан устун билган шайх босқинчиларга қарши жангга киради ва байроқни кўтариб, лашкарни олға чорлаб бораётган ҳолатда шаҳид бўлади. У зот байроқни шунчалар жон-жаҳди билан ушлаган эдики, қўлларини кесибгина уни олишга муваффақ бўлишади.

Тарихимиздан бунга ўхшаш мисолларни яна кўплаб келтириш мумкин. Ватанга хиёнат – энг оғир гуноҳ. Ватанни ҳимоя қилиш нақадар улуғ савоб ҳисобланса, унга хиёнат қилиш, қурол билан бостириб кириш шу қадар катта гуноҳ, энг олий жазога лойиқ жиноят ҳисобланади.

Ҳандақ жангида (мил. 627 й.) Пайғамбар алайҳиссалом Мадинага бостириб келган мушрикларга хайрихоҳ бўлган, уларга зимдан ёрдам берган қабилаларга нисбатан ниҳоятда қаттиқ чоралар кўрдилар: хиёнаткорларнинг раҳбарлари қатл этилиб, уларга эргашганлар Мадинадан бадарға қилинди.
Пайғамбар алайҳиссаломнинг ушбу ҳаракатларидан шундай хулоса чиқариш мумкинки, она Ватан ҳеч қачон сотилмайди, унга хиёнат ҳам қилинмайди. Демак, бундай хиёнатни ҳеч қандай диний ва дунёвий қонун оқламайди. Ватанимиз тинчлиги барқарор, халқимизнинг ҳаёти бундан ҳам фаровон бўлсин!

Зоҳиджон ТУРДИЕВ,
Қўштепа тумани “Абдусамад Охунд ” масжиди имоми

Тарихдан маълумки, бирорта миллат бошқа бир миллатни тахқирламоқчи ёки оёқ ости қилмоқчи бўлса, аввало, унинг ватанини босиб олиб, вайрон қилган ёки уни ватанидан қувиб чиқарган. Ўз ватанини душманлар қўлида қолганини кўрган миллат учун бундан ортиқ хўрлик ва азоб бўлмаса керак.   Исломда ватан тушунчаси кенг қамровли бўлиб, аввало у истиқомат маскани яъни уй-жой маъносида ишлатилади. Ислом дини таълимотида инсон ўзи яшаб турган ватанни, динини, оила аҳлини ҳимоя қилиши энг улуғ амаллардан эканлиги тасдиқланган. Пайғамбаримиз алайҳиссалом: “Кеча – кундуз” рибот, (яъни душман қаршисида туриш) бир ой тутилган нафл рўза ва ўқилган намоздан яхшидир”, – деб марҳамат қилганлар.  Юртимиз довруғини дунёга таратган буюк аждодларимиздан, кубровия таълимоти асосчиси Нажмиддин Кубро ҳақиқий ватан ҳимоячиси қандай бўлишининг ёрқин мисоли бўла олади. Замонасининг йирик алломаларидан, минглаб муридларга эга бўлган бу тариқат пешвоси мўғуллар бостириб кирганлигидан хабар топгач, биринчилардан бўлиб Ватан ҳимоясига отланади. Мўғул ҳукмдорлари Нажмиддин Кубронинг халқ орасидаги обрў-эътиборини кўриб, унга шаҳарни ташлаб, ўзи ихтиёр қилган тарафга кетишни таклиф қилади. Ватанни ўз жонидан устун  билган шайх босқинчиларга қарши жангга киради ва туғ кўтариб лашкарни олға чорлаб бораётган ҳолатда ҳалок бўлади. У зот туғни шунчалар жон – жаҳди билан ушлаган эдики, байроқни қўлларини кесибгина олишга муваффақ бўлишади.   Ватанга хиёнат – энг оғир гуноҳ. Ватанни ҳимоя қилиш нақадар улуғ савоб ҳисобланса, унга хиёнат қилиш, қурол билан бостириб кириш шу қадар катта гуноҳ, энг олий жазога лойиқ жиноят қисобланади.   Хакимлар айтадилар:” кишининг вафодорлиги унинг ўз ватани учун қайгуришидан, дўстларни соғинишдан ва умрининг зое кетказган лаҳзаларига ўкиниб яшашдан билинади. “Инсоннинг ўз халқига бўлган садоқати ва фидоийлиги уни ватанни ҳимоя қилишга, тараққий топиб, ҳар томонлама мустаҳкам ва қудратли бўлишига ҳамда халқининг тинч ва фаровон ҳаёт кечиришига имконият даражасида хисса қўшишга ундаши лозим.

А.Наимов,
Фарғона вилояти бош имом–хатиби ўринбосари