— Шўринг қурсин! Сен ҳаж қилмадингми? Шўринг қурсин! Сен ҳаж қилмадингми?

Ўша вақтдан бери Аллоҳ таоло мени зулм ва ёмон ишлар қилишдан сақлади.

Изоҳ: бу ҳикоядан маълум бўладики, баъзи амаллар инсонни гуноҳ ва зулм қилишдан сақлар экан.

“Руҳул-баён” тафсири, 1-жилд, 322-бет.

***

Solihlardan biri hikoya qiladi: “Haj amallarini ado etgandan so‘ng bir guruh odamlar bilan vatanimga qaytib keldim. Nafsim yomon ish qilishga undadi. Men o‘sha ishni qilmoqchi bo‘lib turganimda, uyning burchagidan bir ovoz keldi:

— Sho‘ring qursin! Sen haj qilmadingmi? Sho‘ring qursin! Sen haj qilmadingmi?

O‘sha vaqtdan beri Alloh taolo meni zulm va yomon ishlar qilishdan saqladi.

Izoh: bu hikoyadan ma’lum bo‘ladiki, ba’zi amallar insonni gunoh va zulm qilishdan saqlar ekan.

“Ruhul-bayon” tafsiri, 1-jild, 322-bet.

Ўгит. Инсонга қанчалик мушкул бўлмасин, ибодат қилиши керак. Ибодат қилиш имконининг мавжудлиги ҳам Аллоҳ таолонинг буюк неъматидир. Мўмин киши: “Мен ибодат қилмайдиганлар сарасидан ҳам бўлишим мумкин эди, алҳамдулиллаҳ, мен ибодат қилаяпман”, — дейиши керак. Дуо қилиш вақтида қўлларни дуога кўтариш керак, бу дуоларнинг қабул бўлишига таъсир қилади.

Салмон ал-Форсий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Аллоҳнинг Расули (соллаллоҳу алайҳи ва саллам) дедилар: “Сизнинг Роббингиз камтарлик ва сахийлик эгаси (Камтар ва Сахийдир). Бандаси қўлларини кўтариб бирор нарса сўраганида, уларни бўш қайтаришга ҳаё қилади” (Абу Довуд, Имом Термизий ривоятлари).

“Руҳул-баён” тафсири, 3-жилд, 177-саҳифа

***

Oriflar sultoni Boyazid Bistomiy (rohimahulloh) hikoya qiladilar: “Bir kuni tunda Alloh taologa duo qildim. Bir qo‘limni yengimdan chiqardim, lekin sovuq bo‘lganligi sababli, ikkinchi qo‘limni chiqarmadim. Keyin uxlab qoldim. Tushimda duo uchun ko‘targan qo‘limdan nur taralar, ikkinchi qo‘lim esa bo‘sh edi.
— Allohim! Nima uchun ikkinchi qo‘lim bo‘sh?
— Bizga duo qilish uchun ko‘targan qo‘lingni nurga to‘ldirdik, ko‘tarmagan qo‘lingni esa nursiz qoldirdik.

O‘git. Insonga qanchalik mushkul bo‘lmasin, ibodat qilishi kerak. Ibodat qilish imkonining mavjudligi ham Alloh taoloning buyuk neʼmatidir. Mo‘min kishi: “Men ibodat qilmaydiganlar sarasidan ham bo‘lishim mumkin edi, alhamdulillah, men ibodat qilayapman”, — deyishi kerak. Duo qilish vaqtida qo‘llarni duoga ko‘tarish kerak, bu duolarning qabul bo‘lishiga taʼsir qiladi.

Salmon al-Forsiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Allohning Rasuli (sollallohu alayhi va sallam) dedilar: “Sizning Robbingiz kamtarlik va saxiylik egasi (Kamtar va Saxiydir). Bandasi qo‘llarini ko‘tarib biror narsa so‘raganida, ularni bo‘sh qaytarishga hayo qiladi” (Abu Dovud, Imom Termiziy rivoyatlari).

“Ruhul-bayon” tafsiri, 3-jild, 177-sahifa

Ҳасан ибн Абу Синан (раҳимаҳуллоҳ): “Аллоҳ таоло мени жуда яхши қабул қилди, аммо ҳаётимда бир кишидан игна қарзга олиб, қайтариб бермаган эдим. Шу сабаб жаннатга кира олмаяпман”, — деган жавобни бердилар.

“Руҳул-баён” тафсири, 2-жилд, 171-саҳифа

***

Hasan ibn Abu Sinan (rahimahulloh) oltmish yil davomida yotgan holatda uxlamagan ekanlar, yog‘li taomlar isteʼmol qilmagan hamda sovuq suv ichmagan ekanlar. Vafot etganlaridan so‘ng u zot bir kishining tushiga kirdilar va u kishi: “Alloh taolo sizni qanday qabul qildi?” — deb so‘radi.

Hasan ibn Abu Sinan (rahimahulloh): “Alloh taolo meni juda yaxshi qabul qildi, ammo hayotimda bir kishidan igna qarzga olib, qaytarib bermagan edim. Shu sabab jannatga kira olmayapman”, — degan javobni berdilar.

“Ruhul-bayon” tafsiri, 2-jild, 171-sahifa

Ўтган асрнинг 70-йиллари охирида АҚШнинг Кембриж шаҳрида қушлар тўсатдан ҳаракатланиб кетаётган машиналар устига тош ташлаб, шикаст етказади. Бунинг сабаби сураштирилганда, қушлар тухум қўядиган жойлар текисланиб, автолар қўйиладиган жойга айлантирилгани маълум бўлади.

Япониянинг Айки ороли яқинида делфинлар балиқчиларнинг қайиқларига ҳужум қилиб, уларни портга қайтиб кетишга мажбур қилади. Чунки балиқчилар денгиздаги 200дан ортиқ делфинни ўлдиришган эди.

Бангладешлик йўлсозлар чекка бир қишлоқда йўлни таъмирлаш учун илонларнинг инларини бузишга мажбур бўлади. Оқибатда мингга яқин заҳарли илонлар ушбу йўл яқинидаги қишлоққа ҳужум қилади. Аҳоли қишлоқни тарк этади.

Жаҳон табиатни муҳофаза этиш ташкилоти маълумотларига кўра, баъзи жойларда сув манбалари қуритилди, ўрмонлар кесилди. Бунинг оқибатида қушлар озуқа излаб одамлар яшайдиган ҳудудларга мажбурий равишда кела бошлайди. Бу эса жаҳон бўйлаб қишлоқ хўжалигига катта зиён етказади.

Бу каби воқеалар Аллоҳ таолонинг ҳикмати, инсонларни огоҳликка чорлашдир. Шундай экан, табиат билан дўстона муносабатда бўлиб, унинг мувозанатини бузмаслик лозим.

Манбалар асосида Илёсхон Ахмедов тайёрлади.

***

1958 yili Xitoyda bug‘doy hosildorligi pasayishiga chumchuqlar sabab qilib ko‘rsatiladi va ikki milliardga yaqin chumchuq kirib tashlanadi. Buning oqibatida keyingi uch yilda turli hasharotlar bug‘doy hosiliga jiddiy zarar yetkazadi. Bu esa mamlakatda ulkan ocharchilik keltirib chiqaradi va un millionga yaqin odam ochlikdan halok bo‘ladi.

Utgan asrning 70-yillari oxirida AQSHning Kembrij shaxrida qushlar tusatdan harakatlanib ketayotgan mashinalar ustiga tosh tashlab, shikast yetkazadi. Buning sababi so‘rashtirilganda, qushlar tuxum qo‘yadigan joylar tekislanib, avtolar qo‘yiladigan joyga aylantirilgani ma’lum bo‘ladi.

Yaponiyaning Ayki oroli yaqinida delfinlar baliqchilarning qayiqlariga hujum qilib, ularni portga qaytib ketishga majbur qiladi. Chunki baliqchilar dengizdagi 200dan ortiq delfinni o‘ldirishgan edi.

Bangladeshlik yo‘lsozlar chekka bir qishloqda yo‘lini ta’mirlash uchun ilonlarning inlarini buzishga majbur bo‘ladi. Oqibatda mingga yaqin zaharli ilonlar ushbu yo‘l yaqinidagi qishloqqa hujum qiladi. Axoli qishloqni tark etadi.

Jahon tabiatni muhofaza etish tashkiloti ma’lumotlariga ko‘ra, ba’zi joylarda suv manbalari quritildi, o‘rmonlar kesildi. Buning oqibatida qushlar ozuqa izlab odamlar yashaydigan hududlarga majburiy ravishda kela boshlaydi. Bu esa jahon bo‘ylab qishloq xo‘jaligiga katta ziyon yetkazadi.

Bu kabi voqealar Alloh, Taoloning hikmati, insonlarni ogohlikka chorlashdir. Shunday ekan, tabiat bilan do‘stona munosabatda bo‘lib, uning muvozanatini buzmaslik lozim.

Manbalar asosida Ilyosxon Axmedov tayyorladi.

Кимки бир кўнгли бузуқнинг хотирин шод айлагай,
Онча борким, каъба вайрон ўлса, обод айлагай.

Дарҳақиқат, бир мискинга ёки муҳтожга андак ёрдам қўлини чўзиш ўша одамнинг кўнглини тоғдай кўтаради, дунёча шодлик беради, бу бор гап. Яхшиликнинг афзаллиги ҳақида бир ибратли ҳикояни келтирамиз.

Отахон ҳар куни шу кўчадан ўтади. Кўпинча бир болакайнинг ялангоёқ елим тўп тепиб юрганини кўради.  Бир куни атай бозорга тушиб, пойафзал сотиб олди. Ўша кўчага бориб, ҳалиги болакайнинг қўлига тутқазди.

— Ма, болам, кийиб ол, — деди юзида табассум билан.

Болакай қувониб кетди. Дарҳол уни кийиб кўрган эди, оёғига жуда лойиқ келди. У бирдан отахонга қараб:
— Бобо, сиз худомисиз? — деб сўради.

Отахон қўрқиб титраб кетди ва шоша-пиша:
— Унақа дема, ўғлим, гуноҳ бўлади, — дея олди, холос.
— Унда сиз худонинг дўсти экансиз, чунки кеча кечқурун оёқ кийимим йўқлигини фақат унга айтгандим…

Ҳа, бизни эшитгувчи бор. Қилган хайрли амалларимизни кўргувчи, билгувчи бор, беҳисоб шукр.

Биз сўз аввалида ҳадиси шариф ва Навоий бобомиз ўгитларига бежизга мурожаат қилмадик. Инсон табиатан яхшиликка, эътиборга муҳтождир. Яхшилик қанчадан-қанча қаттиқ қалбларни юмашатади. Зеро, одам боласи яхшилик кўрган кишисига қалбан боғланади, унга ҳурмати зиёда бўлиб, бошига тож қилгиси келади.

Бир сўз билан айтганда, сизнинг наздингизда кичик кўринган кўмак замирида бошқалар учун жуда катта аҳамиятга молик нарса бўлиши мумкин.

Қиссадан ҳисса шуки, ҳар биримиз атрофдаги инсонларга эътиборли бўлайлик. Ҳиммат ила уларга моддий ёрдам кўрсата олмасак, яхши сўз ва яхши муомала билан кўнгилларини кўтариб, дардини аритишга ҳаракат қилсак, биздан Аллоҳ рози бўлади, инша Аллоҳ.

Инсон қадри улуғланаётган юртимиз ободлиги, гўзаллиги ва фаравон, тинч ҳаётимиз бардавом бўлсин!

Манбалар асосида
Қува тумани “Толмозор” масжиди ноиб имоми
Фарҳоджон Абдусатторов тайёрлади
(Қува ҳаёти газетаси)

* * *

Muqaddas dinimiz insonlarni hamisha yaxshilik qilishga, mehr-muruvvat ko‘rsatishga, saxovatli bo‘lishga chaqiradi. Hadisi shariflarda ham bir tabassum qilib, kimningdir ko‘nglini ko‘tarish ehson qatoridagi fazilat ekani aytilgan. Hazrat Alisher Navoiyning quyidagi satrlarini esga olaylik:

Kimki bir ko‘ngli buzuqning xotirin shod aylagay,
Oncha borkim, ka’ba vayron o‘lsa, obod aylagay.

Darhaqiqat, bir miskinga yoki muhtojga andak yordam qo‘lini cho‘zish o‘sha odamning ko‘nglini tog‘day ko‘taradi, dunyocha shodlik beradi, bu bor gap. Yaxshilikning afzalligi haqida bir ibratli hikoyani keltiramiz.

Otaxon har kuni shu ko‘chadan o‘tadi. Ko‘pincha bir bolakayning yalangoyoq yelim to‘p tepib yurganini ko‘radi.  Bir kuni atay bozorga tushib, poyafzal sotib oldi. O‘sha ko‘chaga borib, haligi bolakayning qo‘liga tutqazdi.

— Ma, bolam, kiyib ol, — dedi yuzida tabassum bilan.

Bolakay quvonib ketdi. Darhol uni kiyib ko‘rgan edi, oyog‘iga juda loyiq keldi. U birdan otaxonga qarab:
— Bobo, siz xudomisiz? — deb so‘radi.

Otaxon qo‘rqib titrab ketdi va shosha-pisha:
— Unaqa dema, o‘g‘lim, gunoh bo‘ladi, — deya oldi, xolos.
— Unda siz xudoning do‘sti ekansiz, chunki kecha kechqurun oyoq kiyimim yo‘qligini faqat unga aytgandim…

Ha, bizni eshitguvchi bor. Qilgan xayrli amallarimizni ko‘rguvchi, bilguvchi bor, behisob shukr.

Biz so‘z avvalida hadisi sharif va Navoiy bobomiz o‘gitlariga bejizga murojaat qilmadik. Inson tabiatan yaxshilikka, e’tiborga muhtojdir. Yaxshilik qanchadan-qancha qattiq qalblarni yumashatadi. Zero, odam bolasi yaxshilik ko‘rgan kishisiga qalban bog‘lanadi, unga hurmati ziyoda bo‘lib, boshiga toj qilgisi keladi.

Bir so‘z bilan aytganda, sizning nazdingizda kichik ko‘ringan ko‘mak zamirida boshqalar uchun juda katta ahamiyatga molik narsa bo‘lishi mumkin.

Qissadan hissa shuki, har birimiz atrofdagi insonlarga e’tiborli bo‘laylik. Himmat ila ularga moddiy yordam ko‘rsata olmasak, yaxshi so‘z va yaxshi muomala bilan ko‘ngillarini ko‘tarib, dardini aritishga harakat qilsak, bizdan Alloh rozi bo‘ladi, insha Alloh.

Inson qadri ulug‘lanayotgan yurtimiz obodligi, go‘zalligi va faravon, tinch hayotimiz bardavom bo‘lsin!

Manbalar asosida
Quva tumani “Tolmozor” masjidi noib imomi
Farhodjon Abdusattorov tayyorladi
(Quva hayoti gazetasi)

* * *

– Менга айт-чи, бу кўйлакнинг нархи қанча?

– Икки минг дирҳам.

– Қиммат экан. Юртингизда меҳмонман. Карвоним Яманга қайтиш арафасида. Меҳмонни ҳурматлаб, уни менга минг дирҳамга берсанг.

– Меҳмон экансиз, кўйлакни сизга бир ярим минг дирҳамга бераман. Ундан камига сотсам, дўкон эгаси мени койийди.

Яҳудий кўйлакни олибоқ йўлга тушди. У кетганидан кейин Маҳмуд сифатсиз кўйлакни яхши кўйлак нархида адашиб сотиб юборганини пайқаб қолди. Ўзини койиркан, хўжайинга нима дейишини ўйлаб хавотирга тушди.

* * *

Сайфуддавла юртига қуруқ қўл билан қайтди.

“Энди келмаса керак”, деган важҳ билан унга аталган молни ўзга тижоратчига сотиб юборишганди. Кейинги савдогача ҳали олти ой бор эди. Сайфуддавлани бу ҳол қаттиқ ташвишга солди. Сабаби, дўконида фақат бир ойга етадиган моли қолган эди.

Сайфуддавла сафардан қайтиб, дўкондаги ишлар ҳақида сўради. Ишчисининг сифатсиз кўйлакни қиммат нархда сотиб юборганини билгач, харидор ҳақида суриштирди.

Маҳмуд кўйлакни яҳудийга сотгани, у мусофир бўлиб, карвони билан кеча Яманга қайтганини айтди. Сайфуддавла яҳудийни топиш учун карвон ортидан боришга тайёрлигини билдирганда, Маҳмуд ҳайратланиб: “Минг дирҳамни қайтариш учун ёлғиз ўзингиз саҳрода катта масофани босиб ўтасизми?” деди. Сайфуддавла: “Ҳа, гарданимда минг дирҳамдан қарз билан Аллоҳ таолога йўлиқолмайман”, деди.

Сайфуддавла карвонни топиш, пулни яҳудийга қайтариш учун йўлга чиқди. Ҳаво иссиқ, масофа олис эди. Сайфуддавла йўлда учратган ҳар бир карвондан яҳудий ҳақида суриштирди. Фақат сафарнинг учинчи куни яҳудийлар карвонига дуч келди. Улар орасида ўша яҳудийни топди ва унга бундай деди:

– Алҳамдулиллаҳ, ахийри сизни топдим. Сиз харид қилган кўйлак сифатсиз эди. Мана бу минг дирҳамни олиб қўйинг.

– Лекин мен кўйлакдан айб топа олмадим.

– Ёрдамчим ҳам хабарсиз ҳолда уни қиммат нархда сотиб юборибди.

– Минг дирҳам учун шунча машаққат чекиб юрибсизми?

– Ҳисоб кунида ушбу гуноҳни кўтариб туролмайман.

– Аллоҳга қасам, сиздек хулқли кишини ҳали кўрмадим. Ким сизни бундай қилишга ундади?

– Ислом дини. Аллоҳ таоло бундай марҳамат қилади: “Вайл бўлсин ўлчовдан уриб қолувчиларга. Улар одамлардан нарса ўлчаб олcалар, тўлиқ оларлар. Ва агар одамларга ўлчаб ёки тортиб берсалар, камайтирарлар” (Мутоффифин сураси, 1–3-оятлар). Шунингдек, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам: “Бизни алдаган бизлардан эмас”, деб огоҳлантирганлар. Нега жим турибсиз, пулингизни олинг.

– Аллоҳга қасам, нима дейишни ҳам билмай қолдим. Мени бу гўзал хулқингиз ва сўзларингиз билан хижолат қилдингиз.

– Нима демоқчисиз?

– Мен кўйлак харид қилишда қалбаки пуллар бергандим. Шу боис аввал юкимни шай қилиб, дўкондорга дирҳамни берибоқ йўлга отландим. Шундай қилсам, сотувчи қалбаки пулларнинг фарқига бормайди, дедим. Сизни кўрганимдан кейин сохта пулларни бериб, кўйлакни қайтариб оласиз деб ўйладим ва дўстларим олдида шарманда бўлишдан қўрқдим.

– У ҳолда нима учун ҳозир пулларнинг сохта эканини эътироф этмоқдасиз?

– Сизнинг гўзал хулқингизни кўриб, ёмон хулқимдан уялдим.

Ислом динига кираман: “Аллоҳдан Ўзга илоҳ йўқ, Муҳаммад Унинг бандаси ва расули эканига гувоҳлик бераман!”

Шу тариқа яҳудий мусулмон бўлди ва карвонини ташлаб Сайфуддавла билан Шомга, янги динни ўрганиш учун кетди.

Ургут тумани бош имом-хатиби
Абдуғани ҲАСАНОВ
тайёрлади.

Субҳаналлоҳ! Ҳақиқатда Қуръон ожиз қолдирувчи, ўта фасоҳатли, балоғатли Китобдир.

Искандарбек ЗОКИРОВ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِي اللهُ عَنْهُ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ: «نَحْنُ الْآخِرُونَ السَّابِقُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، بَيْدَ أَنَّهُمْ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِنَا وأُوتِينَا مِنْ بَعْدِهِمْ، ثُمَّ هَذَا يَوْمُهُمُ الَّذِي فُرِضَ عَلَيْهِمْ فَاخْتَلَفُوا فِيهِ، فَهَدَانَا اللهُ لَهُ، فَالنَّاسُ لَنَا فِيهِ تَبَعٌ، الْيَهُودُ غَدًا وَالنَّصَارَى بَعْدَ غَدٍ». رَوَاهُ مُسْلِمٌ.

وَفي رِوَايَةٍ: «نَحْنُ الْآخِرُونَ الْأَوَّلُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، وَنَحْنُ أَوَّلُ مَنْ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ».

«Биз (дунёда) охиргилармиз, қиёмат куни пешқадамлармиз. Фақат уларга биздан олдин китоб берилган, холос. У бизга улардан кейин берилган. Сўнгра ушбу (жума) кун Аллоҳ уларга (ибодатини) фарз қилган кундир. Аммо улар у ҳақда ихтилоф қилдилар. Сўнгра Аллоҳ бизни (ўша кунга) ҳидоят қилди. Одамлар эса бунда биздан кейиндалар: эртасига яҳудийлар, индинига насоролар», – дедилар».

Муслим ривоят қилган.

Бошқа ривоятда:

«Биз (дунёда) охиргилар, қиёмат кунида пешқадамлармиз. Биз жаннатга биринчи кирувчилармиз», – дейилган.

«Жума ҳақидаги оят ва ҳадислар» китобидан

— Мен Мавлоно ҳазратларини кўриб, дуосини олиш учун келдим.
Толиби илмлар уни ҳайдай бошлабди:
— Сархуш ҳолда бу ерга келишга уялмадингми, кет!
— Асло, у зотнинг дуосини олмай кетмайман, – деб катъий туриб олибди сархуш.
Ғала-ғовурдан Жалолиддин Румий ҳазратлари уйғонибди:
— Нима шовқин? – сўрабди талабаларидан.

Талабалар вазиятни англатишгач, у зот дебди:
— У сархуш бўлгани ҳолда шу пайтда бизни топиб келибди. Сиз эса тийрак бўла туриб уни киритмаяпсизми? Балки нияти самимийдир, нега ҳайдаяпсизлар? Биздан талаб қилгани, ихлос қилиб келганни ҳайдашга ҳаққимиз йуқ. Оловдан қочган одамга, оловнинг ёнига қайт, дейишимиз жоизми? Қўйинг, ёнимга келсин!

У зотнинг сўзларини тинглаган сархушнинг кўзига ёш келибди:
— Ҳазратим, мендек бир адабсизни деб толиби илмларингизни койидингиз. Бунга асло рози эмасман. Изн беринг, ёнингизда қолиб ҳам сизга, ҳам толибларингизга хизмат қилай!

Мавлоно мамнуният билан унинг кўзларидаги ёшларни артиб, бундай дебди:
— Сафимизга хуш келдинг, йигит. Кимнинг қай пайт нимага эришишини ҳеч ким билмайди. Аллоҳ таоло Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васалламга: «Мени сўраганга хизматчи бўл», дея амр қилган. Шу сабабли талаб қилиб келганнинг ҳолига, вақтига қаралмайди. Сен бизни Аллоҳ учун қидириб келибсан. Сенинг асл талабинг биз эмас, бизнинг василамизда Аллоҳ севгисига эришиш. Бунга қаршилик қилишга ҳеч кимнинг ҳаққи йўқ. Шу важдан уларни койидим.

Нигора МИРЗАЕВА
«Ҳидоят» журналининг 9-сонидан

Уйга қайтяпман. Қаттиқ асабийлик оқибатими ёки хаёлим қочдими йўлдаги «таниш чуқурчани» кўрмай қолиб машинанинг ғилдирагини расво қилдим.

Уйга келсам овқат қилинмаган устига устак аёлим ҳам бетоб. Унга овозим борича бақирдим ва жаҳл билан ётоққа кириб ётиб олдим. Хаёлимда фақат раҳбарнинг асабий кўриниши ва айтган гаплари…

Шу пайт, уч ёшли ўғлим келиб «дадажон машинангизни мингим келяпти», деганча, устимга ўзини отди (одатда шундай қилиши менга жуда ҳам ёқарди). Уни устимдан улоқтириб «йўқол кўзимдан» деб ўшқирганча хонадан чиқариб юбордим. У йиғлаб-йиғлаб онасини ёнига кетди.

Орадан қанча вақт ўтди билмайман, кўзим илинган экан. Соат тунги 01:00. Ўғлим жажжи қўллари билан юзимдан силаб, бироз қўрқув билан уйғотди: «Дадажон хуфтонни ўқимай ухлаб қолибсиз». Қарасам қўлида жойнамоз. Бироз бир-биримизга тикилдик. Ўғлимнинг кўзида маъюслик ва меҳр қалқиб турибди. Бориб таҳорат олдим, ўғлим эса жойнамоз кўтарганча ортимдан эргашиб юрди. Унинг қўлидаги жойнамозни олиб, намоз ўқишни бошладим.

Бир маҳал ўғлим оёқларим орасига кириб: «Аллоҳим дадамни хафа қилганларни яхши одамга айлантир, дадамни яхши кўр, худди мен сени яхши кўргандек», дея, овоз чиқариб дуо қилди…

Мен эса йиғидан ўзимни тўхта олмадим, ҳатто, соқолим ва кўйлагим ҳўл бўлиб кетди…

Саидаброр Умаров | vaqf.uz